Werknemers die hun auto gratis op het parkeerterrein van hun werkgever laten staan tijdens hun vakantie, genieten daarmee loon in natura. Dat blijkt uit een nieuw standpunt van de Kennisgroep Inkomstenbelasting van de Belastingdienst. De groep concludeert dat het zogenoemde nihilwaarderingsregime voor werkplekvoorzieningen niet geldt voor parkeren tijdens vakanties.
De casus betreft een werkgever die eigenaar is van een openbare parkeergelegenheid nabij het kantoor. Werknemers mogen daar normaal tegen betaling parkeren, maar de werkgever wil hen toestaan om eenmaal per jaar drie weken gratis te parkeren tijdens hun vakantie. De parkeerplaats ligt niet direct op het bedrijfsterrein, maar in de omgeving ervan, en het normale tarief bedraagt €16 per dag.
Geen werkplekvoorziening
Volgens de kennisgroep kan deze vorm van parkeren niet worden aangemerkt als een voorziening op de werkplek in de zin van artikel 3.7 van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2011 (URLB 2011). Dat artikel bepaalt dat voorzieningen die geheel of gedeeltelijk op de werkplek worden gebruikt en die niet gebruikelijk zijn elders te gebruiken, op nihil mogen worden gewaardeerd.
De parkeervoorziening valt hier volgens de Belastingdienst niet onder, omdat het gebruik tijdens de vakantie geen verband houdt met het verrichten van arbeid. De werknemer gebruikt de voorziening dan niet “op de werkplek”, maar voor privédoeleinden. Bovendien is het voordeel substantieel: drie weken gratis parkeren vertegenwoordigt een waarde van €16 per dag.
De kennisgroep stelt daarom dat gratis vakantieparkeren belast loon in natura vormt. De waarde van het voordeel moet worden vastgesteld op basis van de normale gebruiksprijs – in dit geval €16 per dag.
Handboek Loonheffingen
Toch krijgen werkgevers voorlopig nog enig respijt. In het Handboek Loonheffingen 2025 staat dat een parkeerplaats in de omgeving van de werkplek onbelast mag worden gebruikt als een werknemer de werkgever aansprakelijk kan stellen bij schade door nalatigheid. Daarbij wordt geen onderscheid gemaakt tussen zakelijk of privégebruik.
De kennisgroep erkent dat de tekst van het handboek op dit punt ruimer is dan de wetgeving. Omdat werkgevers in redelijkheid mogen vertrouwen op de informatie in het Handboek, zal de Belastingdienst dat standpunt voorlopig honoreren. Werkgevers mogen dus nog uitgaan van de bestaande uitleg tot het verschijnen van de nieuwe editie in 2026.
De tekst in het Handboek Loonheffingen wordt volgend jaar aangepast aan het striktere wettelijke kader. Dat betekent dat gratis parkeren buiten werktijd of tijdens vakantie vanaf dat moment wél als loon moet worden behandeld, ook als de parkeergelegenheid onder verantwoordelijkheid van de werkgever valt.
Nihilwaardering
De nihilwaardering is bedoeld om praktische redenen: kleine voordelen die samenhangen met het werk, zoals koffie of werkplekvoorzieningen, hoeven niet afzonderlijk te worden belast. De wetgever wilde zo voorkomen dat werkgevers ingewikkelde waarderingsregels moeten toepassen op kleine werkgerelateerde voordelen. Dat uitgangspunt gaat volgens de kennisgroep niet op voor drie weken gratis parkeren, omdat dat voordeel “naar maatschappelijke opvattingen als loon wordt ervaren”. Ook is het parkeren tijdens vakantie niet in het belang van het arbeidsproces of de bedrijfsvoering, maar puur privé.
Overgangsperiode
Werkgevers die vóór publicatie van dit standpunt al gebruikmaakten van de ruimere uitleg in het Handboek Loonheffingen 2025, kunnen zich tot aan de publicatie van het Handboek 2026 blijven beroepen op die tekst. Daarna geldt onverkort dat vakantieparkeren loon in natura is.
Lees hier het standpunt.
