Het wetsvoorstel volgt uit het regeerprogramma waarin is afgesproken dat de compensatie voor een transitievergoeding na ontslag vanwege langdurige arbeidsongeschiktheid wordt beperkt tot kleine werkgevers.
Het wetsvoorstel zorgt ervoor dat alleen kleine werkgevers, onder voorwaarden, gecompenseerd worden voor de betaalde transitievergoeding bij ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid. Hiertoe wordt een wijziging van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek voorgesteld.
Het kabinet wil de compensatiemogelijkheid beperken omdat van middelgrote en grote werkgevers verwacht kan worden dat ze financieel draagkrachtig genoeg zijn om de transitievergoeding bij ontslag te betalen zonder dat daar een compensatie tegenover staat. Het betalen van de transitievergoeding na ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid kan een relatief grote kostenpost zijn voor kleinere werkgevers.
Definitie ‘kleine werkgever’
Voor de definitie van ‘kleine werkgever’ wordt aansluiting gevonden bij de definitie die krachtens
artikel 36, tweede lid, van de Wet financiering sociale verzekeringen (Wfsv) wordt gehanteerd in artikel 2.19d van het Besluit Wfsv: degene die als kleine werkgever wordt aangemerkt voor de
gedifferentieerde premie Arbeidsongeschiktheidsfonds. In die systematiek worden de werkgevers
onderscheiden in twee categorieën: (1) kleine werkgevers, met een loonsom tot en met 25 maal
het gemiddelde premieplichtige loon per werknemer per kalenderjaar en (2) middelgrote en grote
werkgevers (overige werkgevers), met een loonsom groter dan 25 maal het gemiddelde
premieplichtige loon per werknemer per jaar.
Consultatie: werkgevers tegen beperking
AWVN, VNO-NCW en MKB-Nederland pleitten er eerder voor om de compensatie van de transitievergoeding voor alle werkgevers in stand te houden en niet alleen voor kleine werkgevers. Dat draagt volgens de werkgeversorganisaties bij aan een minder zware belasting van het vaste contract waardoor de arbeidsmarktpositie van veel mensen verbetert.
Het wetsvoorstel ging in februari in consultatie.
