Het gaat om een herziening van het eerder aangekondigde voorstel rond het gebruik van inkomstenverhoudingen (IKV) in de loonaangifte en de polisadministratie. Dat oorspronkelijke voorstel zou leiden tot een eenmalige regeldruk van circa 5,5 miljard euro voor werkgevers en bleek in de praktijk slecht uitvoerbaar.
Met de nieuwe variant probeert het kabinet de kwaliteit van loongegevens te verbeteren zonder werkgevers te confronteren met disproportionele compliancekosten. Belanghebbenden kunnen tot en met 8 maart reageren via internetconsultatie.nl op zowel het wetsvoorstel als het bijbehorende wijzigingsbesluit.
IKV als schakel in de gegevensketen
Via de IKV leveren werkgevers loon- en arbeidsgegevens aan in de loonaangifte, die via de Belastingdienst terechtkomen bij het UWV en worden opgenomen in de polisadministratie. Die gegevens vormen de basis voor onder meer uitkeringsvaststelling en de vooraf ingevulde aangifte inkomstenbelasting. Hoewel de IKV al sinds de invoering van de polisadministratie wordt gebruikt, ontbrak lange tijd een eenduidige wettelijke definitie, waardoor werkgevers en salarissoftware uiteenlopende interpretaties hanteerden en de datakwaliteit onder druk kwam te staan.
Structurele onduidelijkheid in wetgeving
Om die onduidelijkheid te verhelpen kwam het kabinet in 2021 met een wetsvoorstel dat vastlegde wanneer een nieuwe IKV moet worden aangemaakt. De kern daarvan was dat elk afzonderlijk arbeidscontract een eigen IKV zou krijgen. In de praktijk bleek dit voorstel echter lastig uitvoerbaar.
In het aangepaste wetsvoorstel staat uitvoerbaarheid centraal. Direct opvolgende arbeidsovereenkomsten mogen voortaan binnen één IKV worden geregistreerd, wat beter aansluit bij de dagelijkse praktijk van werkgevers. Het doel van betere en uniformere loongegevens blijft daarmee overeind, terwijl de administratieve lasten worden beperkt.
De beoogde inwerkingtreding van de wet is 1 januari 2028, mits deze tijdig wordt aangenomen door zowel de Tweede als de Eerste Kamer. Een ruimere datum is bewust gekozen: werkgevers, salarissoftwareleveranciers en uitvoeringsorganisaties hebben voldoende implementatietijd nodig om systemen en processen aan te passen.
