Het ministerie van Financiën mocht een fiscalist bij de Belastingdienst ontslaan omdat hij ongeveer 440 uur ongeoorloofd afwezig of niet ingelogd was en die uren niet kon verantwoorden als werktijd, heeft de rechtbank Amsterdam geoordeeld.
Strafontslag
De man was van 25 november 2006 tot 7 november 2019 werkzaam bij de Belastingdienst, in zijn laatste functie als fiscalist bij de directie Grote ondernemingen in Utrecht. In juli 2019 werd hij geschorst wegens zeer ernstig plichtsverzuim en in november volgde strafontslag. Zijn werkgever verweet hem dat hij in de periode van 1 oktober 2017 tot en met 1 oktober 2018 ongeveer 440 uur ongeoorloofd afwezig of niet ingelogd was geweest en die uren niet kon verantwoorden als werktijd. Ook had hij in die periode het SAP-tijdregistratiesysteem niet goed ingevuld en ten onrechte compensatieverlof geregistreerd en een vaste reiskostenvergoeding woon-werkverkeer gevraagd en ontvangen. Bovendien had hij volgens de fiscus oneigenlijk gebruik gemaakt van de zakelijke OV-chipkaart door deze te gebruiken voor niet-zakelijke reizen.
Fiscalist vecht ontslag aan
De man stapte naar de rechtbank omdat er volgens hem geen sprake is van ernstig plichtsverzuim. De werkgever zou ondeugdelijke informatie hebben verstrekt en gebruikt en onzorgvuldig hebben gehandeld. Ook voerde hij aan dat hij gedurende een lange periode incidenten van onheuse bejegening en sociale onveiligheid heeft ervaren op de werkvloer.
Ernstig plichtsverzuim
De rechtbank vindt echter dat de fiscalist zich wel degelijk schuldig heeft gemaakt aan ernstig plichtsverzuim. De rechtbank is van oordeel dat de fiscalist niet aannemelijk heeft gemaakt dat de SAP-registratie zodanige onjuistheden bevat dat niet van de juistheid daarvan kan worden uitgegaan. Daarbij overweegt de rechtbank allereerst dat de man in het geheel niet duidelijk heeft gemaakt om hoeveel uren onjuiste tijdregistratie het zou gaan, omdat hij dit zelf niet heeft bijgehouden. Ook indien wel van de juistheid van zijn standpunt zou moeten worden uitgegaan, dan verklaart dit nog niet het grote aantal uren (440) dat niet op juiste wijze is verantwoord. Wat naar het oordeel van de rechtbank wel voldoende vaststaat is dat de fiscalist verlofdagen niet heeft afgeboekt, dat hij op bepaalde dagen zowel verlof heeft geregistreerd als andere activiteiten, waarbij niet duidelijk is geworden hoe de invulling van zijn uren er precies uitzag en dat hij uren die eerder waren geregistreerd nogmaals gebruikte om opgenomen verlof te compenseren.
De rechtbank is van oordeel dat de fiscalist met deze handelwijze zijn werkgever ernstig heeft benadeeld en zich niet heeft gedragen zoals een goed ambtenaar betaamt. De man heeft zich naar het oordeel van de rechtbank hiermee aan ernstig plichtsverzuim schuldig gemaakt. Het ministerie was daarom bevoegd om een disciplinaire straf op te leggen.
Gezien het aantal uren ongeoorloofde afwezigheid vindt de rechtbank strafontslag evenredig aan het gepleegde plichtsverzuim.
