De kantonrechter oordeelt dat het ontslag op staande voet van een manager ongeldig is, omdat de werkgever veel te traag handelde en geen deugdelijk onderzoek liet uitvoeren. Bovendien rekent de rechter het de werkgever zwaar aan dat hij zijn re-integratieplichten schond en zelfs onjuiste informatie over de arbodienst verstrekte.

Een werkgever die na een ontslag op staande voet het laatste salaris van een werknemer verrekent met vermeende openstaande bedragen, krijgt ongelijk bij de kantonrechter. Alleen 6 euro aan lunchkosten blijkt terecht ingehouden; de werknemer krijgt het vakantiegeld, de niet-genoten vakantiedagen en de loonaanvulling alsnog toegewezen.

Een junior belastingadviseur die tijdens haar proeftijd bij Koeleman Accountants & Belastingadviseurs werd ontslagen, stelt dat dit kwam door haar zwangerschap. Maar volgens het hof heeft Koeleman zorgvuldig gehandeld en was het ontslag gebaseerd op twijfel over geschiktheid, niet op discriminatie.

De kantonrechter in Limburg heeft het ontslag op staande voet van een casinomedewerker vernietigd. De werkgever kon niet aantonen dat er een strikt en duidelijk gecommuniceerd beleid bestond over het aannemen van fooi en het gebruik van een pas, waardoor geen sprake is van een dringende reden voor ontslag.

Een tandartspraktijk ontsloeg een werknemer op staande voet nadat deze sinds januari 2025 onbereikbaar was en niet meer op het werk verscheen. De kantonrechter oordeelt echter dat er, ondanks de werkweigering, geen dringende reden voor ontslag op staande voet aanwezig is en de werkgever een minder zwaar middel had moeten inzetten.

De kantonrechter in Amsterdam heeft de arbeidsovereenkomst van een werknemer per 1 augustus 2025 ontbonden omdat hij in 2024 slechts 41% van zijn jaartarget haalde. Tegelijk kreeg de werknemer een billijke vergoeding van € 10.000 bruto, omdat de werkgever het verbetertraject gebrekkig uitvoerde en hem ten onrechte uit zijn functie zette.