Een man met een aanzienlijk box 3-vermogen en een huis in Frankrijk krijgt over 2018 een aanslag inkomstenbelasting opgelegd op basis van een forfaitair inkomen uit sparen en beleggen van € 44.054. De totale rente- en dividendinkomsten beliepen in 2018 echter € 20.763,90.
Bij het gerechtshof troffen de man en de Belastingdienst elkaar over de vraag of het inkomen in box 3 juist is vastgesteld. Beide partijen waren het erover eens dat de Wet rechtsherstel box 3 niet tot een lagere aanslag zou leiden, omdat het box 3-inkomen dan zou uitkomen op € 103.054.
Het hof oordeelde dat ongerealiseerde vermogenswinsten niet onder het werkelijk behaald rendement vallen en buiten beschouwing moesten blijven. Omdat de woning niet wordt verhuurd, is daarvoor geen inkomen in aanmerking genomen. Het hof heeft de aanslag verminderd.
Waardedaling zou niet tot hogere aanslag leiden
De fiscus ging in cassatie, onder meer omdat juist wél rekening moet worden gehouden met ongerealiseerde waardeveranderingen, zo was het betoog. Daar is de Hoge Raad het mee eens, omdat die in juni vorig jaar al zo’n oordeel heeft geveld. Maar daarmee wordt de Belastingdienst nog niet in het gelijk gesteld: “Met betrekking tot de waardeveranderingen van de beleggingen is van belang dat belanghebbende in zijn beroepschrift in hoger beroep heeft gesteld dat hij daarmee een waardedaling heeft behaald en de stukken van het geding geen andere slotsom toestaan dan dat de inspecteur dit niet, althans onvoldoende heeft weersproken. Als het hof met die waardeveranderingen rekening had gehouden, zou dat dus niet hebben geleid tot een aanslag naar een hoger bedrag dan waarvan het hof is uitgegaan.”
