Een Kamermeerderheid wil dat Nederlanders die in de jaren 2017-2020 meer dan 25- à 30 duizend euro spaargeld hadden een deel van hun betaalde Box 3-belasting terugkrijgen. Dat bleek woensdagavond in een debat met staatssecretaris Marnix van Rij (Fiscale Zaken).
Van Rij beloofde binnen twee maanden aan de Kamer te melden welke belastingplichtigen op compensatie mogen rekenen. Het gaat om circa 3 miljoen Nederlanders. De Kamer vraagt een ‘ruimharige’ vergoeding. Wie in de genoemde periode vooral effecten of vastgoed bezat, krijgt waarschijnlijk geen of veel minder belasting terug.
Torpedo
Dit alles is het gevolg van een uitspraak van de Hoge Raad in december. Die oordeelde dat de Nederlandse overheid spaarders onevenredig benadeelt ten opzichte van beleggers. Spaargeld wordt in Nederland sinds 2017 feitelijk veel zwaarder belast dan aandelen en vastgoed, omdat het rendement op spaargeld praktisch nul is en het rendement op aandelen en vastgoed 7 à 8 procent per jaar. ChristenUnie-Kamerlid Pieter Grinwis noemde het arrest van de Hoge Raad ‘een midscheepse torpedo die de Box 3-belasting tot zinken bracht’.
Bezwaar gemaakt
Staatssecretaris Van Rij heeft de Landsadvocaat om advies gevraagd over het Hoge Raad-arrest. Het gaat met name om de vraag wat ‘rechtsherstel’, dat volgens het hoogste rechtscollege nodig is, concreet moet betekenen. De Landsadvocaat concludeerde vorige week dat het ‘juridisch verdedigbaar’ is om alléén de ruim 200 duizend mensen te compenseren die binnen de wettelijke termijn bezwaar aantekenden tegen hun definitieve belastingaanslag. Als het kabinet die lijn volgt, blijven ruim 3 miljoen burgers met lege handen achter. Van Rij liet al doorschemeren hier moeite mee te hebben. ‘Die benadering mag dan juridisch houdbaar zijn, maar je kunt je afvragen of die oplossing ook rechtvaardig is.’ De Tweede Kamer vindt in elk geval van niet, zo werd gisteravond duidelijk tijdens het debat. Van Rij moet nu voor 1 april een oplossing aandragen waarbij de circa 1,3 miljoen Nederlanders die vrijwel alleen spaargeld aanhielden wél een belastingteruggave krijgen, maar de vermogenden die forse rendementen maakten op verhuurde huizen en aandelenportefeuilles niet.
