Een Westlandse ondernemer heeft ook bij het gerechtshof niet aannemelijk kunnen maken dat de gratis gezonde lunches die hij zijn werknemers aanbiedt, vrijgesteld zijn van loonbelasting.
Een Westlandse ondernemer die een bedrijf in kiemgroente runt, schotelt zijn ruim 200 mensen tellend personeel dagelijks een gezonde lunch voor, bereid door een chef-kok. Dat past binnen het arbobeleid, vindt hij. Het helpt medewerkers gezond te blijven. Een bijdrage wordt niet gevraagd; dat maakt het aantrekkelijk voor de werknemers om de gezonde lunch mee te pakken, redeneert de ondernemer.
Geen voorziening in kader Arbowet
Maar de Belastingdienst vindt dat er sprake is van verkapt loon. De ondernemer moet 80% afdragen over de lunches; bij elkaar gaat het om zo’n € 58.000 over 2017 en 2018. De rechter is het daarmee eens. Er is geen sprake van een werkplekgerelateerde voorziening in het kader van het arbobeleid. ‘Naar het oordeel van de rechtbank is de gerichte vrijstelling voor arbovoorzieningen niet van toepassing op de verstrekking van de lunchmaaltijden. De lunchmaaltijden kwalificeren niet als een voorziening die rechtstreeks voortvloeit uit het arbeidsomstandighedenbeleid dat de inhoudingsplichtige voert op grond van de Arbowet.’
Lees ook: Ondernemer die werknemers gezond laat lunchen voelt zich fiscaal gestraft
Geen met arbeid verbonden aspecten
In hoger beroep komt het gerechtshof tot hetzelfde oordeel: ‘Naar het oordeel van het Hof kan de verstrekking van gezonde lunchmaaltijden niet onder de gerichte vrijstelling worden geschaard, aangezien een dergelijke verstrekking het welzijn en de gezondheid van werknemers in het algemeen bevordert. Het Hof neemt daarbij in aanmerking dat bij de verstrekking van gezonde lunchmaaltijden geen sprake is van het dragen van zorg voor de veiligheid en gezondheid van werknemers inzake met de arbeid verbonden aspecten.’
Verkeerde loket
De ondernemer had nog aangevoerd dat hij in 2018 van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid had begrepen dat de gerichte vrijstelling voor de lunches wel van toepassing zou zijn. ‘Het aanbieden van bijvoorbeeld fitness en gezonde maaltijden op de werkplek valt wel onder het
arbeidsomstandighedenbeleid, maar niet onder het wettelijk verplichte deel’, is hem toen geantwoord. Maar daarmee stond hij bij het verkeerde loket: ‘Het Hof is van oordeel dat belanghebbende had moeten beseffen dat de uitlating die in die e-mail is gedaan, ging over een beslissing die buiten de bevoegdheid van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid valt. Belanghebbende wenst immers een fiscale faciliteit toe te passen. Het is dan ook de fiscale wet- en besluitgever die de reikwijdte van een gerichte vrijstelling bepaalt en daarmee de bevoegdheid heeft om zich uit te laten over de toepassing daarvan.’
Lunch als vaktechnische bijeenkomst?
Als laatste troef had de ondernemer nog het argument dat de chef in de bedrijfskantine aan werknemers uitlegt welke ingrediënten de gezonde lunchmaaltijden bevatten en er in de bedrijfskantine beeldschermen zijn geplaatst waarop tijdens de lunch te zien is hoe de werknemers een gezond leven kunnen leiden. Dat zou je een zakelijke dan wel vaktechnische bijeenkomst kunnen noemen, probeerde hij. Het zakelijke karakter van deze verstrekking is dan meer dan bijkomstig (10%). Maar daarmee kan hij het hof niet overtuigen: de lunch heeft per definitie een bijkomstig zakelijk karakter. ‘Ook wanneer het gaat om een gezonde lunchmaaltijd die als integraal onderdeel van een door een inhoudingsplichtige gevoerd gezondheids- of preventiebeleid wordt verstrekt.
