De fiscale schuldpositie van bedrijven is de afgelopen periode fors opgelopen. Daardoor is een belangrijke nieuwe rol ontstaan voor de Belastingdienst als nieuwe financier. Als de Belastingdienst deze rol niet goed kan invullen, zullen veel steunmaatregelen weggegooid geld blijken en gaan veel ondernemingen alsnog onnodig failliet.
De Betalingsuitstelwet is weliswaar bedoeld om de mogelijkheid te geven een faillissementsaanvraag aan te houden als een ondernemer in liquiditeitsnood is gekomen door de coronamaatregelen, maar een beroep op de tijdelijke wet biedt niet altijd een oplossing. Dat blijkt uit een recente uitspraak van de rechtbank Limburg.
De Belastingdienst heeft tevergeefs geprocedeerd tot aan de Hoge Raad over de aansprakelijkstelling van de voormalige bestuurder van een failliet transportbedrijf over het onbetaald blijven van belastingschulden.
De nieuwe Wet homologatie onderhands akkoord (WHOA) die vanaf 1 januari 2021 geldt, zou met name hele grote bedrijven in zwaar weer en Zuidas-advocaten in de kaart spelen. Maar de eerste uitspraken gaan juist over kleine ondernemingen, bericht het FD.
Het aantal bedrijven in Nederland is in het eerste halfjaar met een kleine 81.000 toegenomen. De groei is minder groot dat in de eerste helft van 2019, blijkt uit cijfers van Graydon. Webshops waren goed voor 90% van alle startende bedrijven in de groot- en detailhandel.
Een DGA die nog voor een flink bedrag in het krijt stond bij zijn failliet verklaarde holding, heeft ten onrechte de rente die hij nog van die holding tegoed had, afgewaardeerd wegens oninbaarheid. Dat oordeelt het gerechtshof in Den Haag.
Het accountantskantoor van een failliet transportbedrijf moet in de nasleep van het faillissement ruim € 30.000 aan ontvangen betalingen terugstorten aan de curator. Daar komen nog vergoedingen voor proces- en beslagkosten bovenop. Het kantoor – IJssel Accountants uit Rotterdam – heeft ten onrechte betalingen ontvangen toen de transporteur het faillissement al had aangevraagd, oordeelt de […]
Er gaan stemmen op om de zogenaamde ‘turboliquidatie’ aan banden te leggen. Het middel zou te vaak en te makkelijk gebruikt worden om schuldeisers in de kou te laten. Daardoor heeft het een slechte naam gekregen in ondernemend Nederland. Maar is dat wel terecht?
Als de curator na een faillissement verzuimt om vpb-aangifte te doen is de bestuurder niet door de fiscus aansprakelijk te stellen voor het niet voldoen van belastingschulden als gevolg van het uitblijven van die aangifte.
In dit artikel ga ik in op hoe de Belastingdienst en het UWV het behoud van werkgelegenheid belemmeren bij een reguliere doorstart na faillissement.
