Een werkgever die zijn personeel geld leent om thuis de elektrische leaseauto te kunnen opladen, kan het rentevoordeel onbelast laten zolang er geen laadpaal in de grond komt. In dat geval is er namelijk sprake van verbetering van de eigen woning en daarvoor gelden aparte fiscale regels, zo oordeelt een kennisgroep van de Belastingdienst.
De Kennisgroep loonheffing algemeen neemt dat standpunt in naar aanleiding van een situatie waarbij een werkgever aan een werknemer met een elektrische auto een personeelslening verstrekte voor de aanschaf van een thuisaccu danwel laadpaal. De werknemer betaalt voor die lening minder rente dan bij een commerciële kredietverstrekker.
Paalmodel of wandmodel?
Met een thuisaccu wordt een batterij bedoeld die aan een muur aan de binnenkant van een woning komt te hangen, meestal gecombineerd met zonnepanelen. Bij een laadpaal onderscheidt de Belastingdienst varianten: het paalmodel (een staande, veelal in beton gegoten paal) en het wandmodel (een aan de muur bevestigd laadpunt), ook wel laadbox genoemd.
De vraag was of de werkgever het rentevoordeel dat de werknemer geniet als eindheffingsbestanddeel kan aanwijzen als de werknemer de lening gebruikt voor een thuisaccu of een laadpaal. Daarmee hoeft de werknemer dus geen belasting te betalen over dat rentevoordeel.
Schuld voor eigen woning
Het antwoord van de fiscus luidt ‘ja en nee’. Het rentevoordeel is in beginsel eindheffingsloon (en dus onbelast) als de werknemer de lening aanwendt voor een thuisaccu en/of een laadbox. Wordt het geld besteed aan een paalmodel, dan is het rentevoordeel wél belast. Een werkgever kan onder voorwaarden vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen aanwijzen als eindheffingsloon. Maar dat geldt niet voor een belast rentevoordeel als het gaat om aftrekbare kosten in verband met verbetering van de eigen woning, zo motiveert de kennisgroep het standpunt. Voorwaarde hierbij is dan wel dat de schuld is aangegaan in verband met een eigen woning.
Duurzaam ter plaatse
De kern van de zaak is dus of een thuisaccu en een laadpaal deel uitmaken van de eigen woning. De fiscus oordeelt ten eerste dat een laadpaal na installatie een onroerende zaak is door natrekking door de grond. ‘Van belang daarbij is of de laadpaal naar aard en inrichting bedoeld is om duurzaam ter plaatse te blijven. Daar is, gelet op de fixatie in de grond (vaak in beton gegoten) en de verbinding met het elektriciteitsnet, sprake van.’ Bovendien zal een paal niet snel worden meeverhuisd naar een andere woning.
Een laadbox aan de wand is geen onroerende zaak omdat het geen bestanddeel van de woning wordt en (onder meer) eenvoudig kan worden losgeschroefd. Datzelfde geldt in beginsel voor een thuisaccu, al moet daar per individueel geval geoordeeld worden als het gaat om een woning die niet is aangesloten op het elektriciteitsnet en zelf voorziet in haar energiebehoefte.
