Kern van de nieuwe afspraken is dat het Europees Openbaar Ministerie (EPPO) en het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) directere toegang krijgen tot cruciale btw-gegevens over grensoverschrijdende transacties.
Met het nieuwe kader krijgen beide instanties onder meer toegang tot informatie uit Eurofisc, het Europese netwerk voor de bestrijding van btw-fraude. Daardoor moeten onderzoeken naar fraude sneller op gang komen en beter kunnen worden gecoördineerd. De maatregelen richten zich met name op grensoverschrijdende fraudevormen zoals carrouselfraude, waarbij goederen binnen de EU worden doorverkocht zonder dat de verschuldigde btw wordt afgedragen.
Grote impact
De financiële impact van zulke fraude blijft aanzienlijk. Volgens cijfers van de Europese Commissie lopen lidstaten en de EU-begroting jaarlijks tussen de 12,5 miljard en 32,8 miljard euro mis. De fraude wordt in belangrijke mate gepleegd door georganiseerde misdaadgroepen.
De Cypriotische minister van Financiën, Makis Keravnos, benadrukt het belang van verdere versterking van de instrumenten voor opsporingsautoriteiten. “We hebben de afgelopen jaren enorme vooruitgang geboekt in de strijd tegen btw-fraude. Maar onze begrotingen lopen nog steeds jaarlijks miljarden euro’s mis en de autoriteiten hebben de juiste instrumenten nodig om deze criminele activiteiten sneller aan te pakken.”
Opsporing en gelijker speelveld
In de praktijk betekent het akkoord dat EPPO en OLAF sneller over eerstelijnsinformatie beschikken om onderzoeken naar vermoedelijke btw-fraude op te starten en te ondersteunen. Dit moet niet alleen de opsporing versnellen, maar ook bijdragen aan een gelijker speelveld voor bonafide ondernemingen binnen de interne markt. De nieuwe regels bouwen voort op eerdere afspraken om de btw-rapportage voor grensoverschrijdende B2B-transacties uiterlijk in 2030 volledig te digitaliseren.
Voordat de regeling formeel kan worden vastgesteld, moet het Europees Parlement nog advies uitbrengen. Dat wordt naar verwachting in juli 2026 afgerond. Daarna kan de Europese Raad de verordening definitief aannemen, waarna deze twintig dagen na publicatie in het Publicatieblad van de EU in werking treedt.
