Een man drijft vanaf 2012 een onderneming en in de definitieve aanslagen voor de jaren 2011 tot en met 2018 is de zelfstandigenaftrek toegekend. In zijn aangiften over 2019 en 2020 claimt hij geen zelfstandigenaftrek. In 2020 ontvangt de man € 108.803 aan loon uit tegenwoordige dienstbetrekking. Later verzoekt hij alsnog om toekenning van de zelfstandigenaftrek voor dat jaar. De inspecteur wijst dat verzoek af.
Indirecte uren
De man stelt dat hij vanaf mei 2020 vrijgesteld is van zijn werkzaamheden in loondienst en dat hij indirecte uren heeft besteed aan acquisitie, marktverkenning, websiteontwikkeling en dienstenontwikkeling. Volgens hem tellen deze uren ook mee voor het urencriterium. De vraag voor de rechtbank Gelderland is of de man in aanmerking komt voor de zelfstandigenaftrek.
Voor het urencriterium geldt onder meer dat een ondernemer in een kalenderjaar ten minste 1.225 uur aan werkzaamheden voor zijn onderneming moet besteden. De ondernemer moet aannemelijk maken dat hij aan de voorwaarden voldoet.
De rechtbank is van oordeel dat de man niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij aan het urencriterium en daarmee aan een voorwaarde voor toekenning van de zelfstandigenaftrek voldoet. De rechtbank overweegt dat indirecte uren betrekking hebben op werkzaamheden waarmee niet rechtstreeks omzet wordt gegenereerd, maar die wel worden verricht met het oog op de zakelijke belangen van de onderneming. Dat deze uren meetellen voor het urencriterium, is tussen partijen niet in geschil. Voor deze uren dient wel een concrete, voldoende specifieke en controleerbare onderbouwing aanwezig te zijn; een globaal urenoverzicht is onvoldoende.
De rechtbank overweegt dat de man in de periode van 1 januari 2020 tot 5 augustus 2020 loon genoot en dat zijn ondernemingsactiviteiten in 2020 niet tot omzet of inkomsten voor hem hebben geleid. Omdat de man geen voldoende gespecificeerde urenonderbouwing heeft overgelegd, is de inspecteur terecht tot de conclusie gekomen dat de man in 2020 niet aan het urencriterium voldeed.
Urenoverzicht te globaal van aard
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de man niet aannemelijk gemaakt hoeveel uren hij in 2020 daadwerkelijk (in)direct aan zijn onderneming heeft besteed. Het verstrekte urenoverzicht bevat slechts totalen per activiteit en specificeert niet welk deel op in 2020 verrichte werkzaamheden ziet. Uren die de man aan sollicitaties als werknemer heeft besteed, tellen niet mee voor het urencriterium. Onderliggende bewijsstukken of specificaties waaruit het aantal daadwerkelijk in 2020 gemaakte uren kan worden afgeleid, ontbreken. Het aantal opgegeven uren is daardoor niet controleerbaar.
Ook een beroep van de man op het Besluit Noodmaatregelen Coronacrisis maakt volgens de rechtbank niet dat hij alsnog aan het urencriterium voldoet.
De man voert nog aan dat de inspecteur hem heeft gezegd dat hij opnieuw een aangifte inkomstenbelasting kon indienen en dat hij dan daarin alsnog kon aangeven in aanmerking te komen voor de zelfstandigenaftrek. De man beroept zich in dit verband op door de Belastingdienst gewekt vertrouwen dat hij in aanmerking komt voor de zelfstandigenaftrek.
Beroep op vertrouwensbeginsel faalt
Voor een geslaagd beroep op het vertrouwensbeginsel moet worden beoordeeld of de man aan uitlatingen van de inspecteur het vertrouwen mocht ontlenen dat hem voor het jaar 2020 alsnog de zelfstandigenaftrek zou worden toegekend. De rechtbank oordeelt dat de man niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van een afspraak, toezegging of anderszins in rechte te beschermen opgewekt vertrouwen. Het beroep op het vertrouwensbeginsel faalt daarom.
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Ook de belastingrentebeschikking blijft in stand, omdat de man daartegen geen zelfstandige gronden heeft aangevoerd.
Rechtbank Gelderland, ECLI:NL:RBGEL:2026:7975
