Een werkgever die weigert loon te betalen maar ook geen ontslag aanvraagt, brengt zijn werknemer in ernstige financiële problemen. De kantonrechter maakt een einde aan de patstelling en kent de werknemer een transitievergoeding toe van ruim € 52.000.
De Centrale Raad van Beroep heeft onlangs een uitspraak gedaan over de juiste berekeningswijze van de transitievergoeding van een werknemer die wordt ontslagen en naast zijn maandelijkse brutoloon een omzetafhankelijke provisie ontving.
Een werknemer wier vaststellingsovereenkomst door haar bewindvoerder werd vernietigd, heeft geen recht op salaris over de periode daarna, zo oordeelt de kantonrechter Rotterdam. De transitievergoeding moet wél worden betaald, maar de aanzegvergoeding blijft achterwege.
Het wetsvoorstel ‘Beperken van de compensatieregeling transitievergoeding bij ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid tot kleine werkgevers’ is afgelopen vrijdag door het kabinet naar de Raad van State gestuurd.
Een werknemer heeft naar het oordeel van het hof verwijtbaar gehandeld door naast haar fulltime dienstverband bij de werkgever een tweede dienstverband aan te gaan, zonder dat te melden bij de eerste werkgever. Omdat er geen sprake is van ernstig verwijtbaar handelen heeft de werknemer wel recht op een transitievergoeding.
Het is niet gebleken dat er een causaal verband bestaat tussen het niet voorzetten van de arbeidsovereenkomst en het ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever, oordeelt de kantonrechter.
Een Lead Developer berust in zijn ontslag op staande voet, waarvoor naar het oordeel van de kantonrechter geen dringende reden is aangetoond. Hij kan aanspraak maken op een transitie-en billijke vergoeding en enkele nevenvorderingen.
Een arbeidsongeschikt geraakte controleleider bij een accountantskantoor vroeg bij de kantonrechter onder meer om een billijke vergoeding van € 283.804,05, omdat de opzegging van haar dienstverband een direct gevolg zou zijn van ernstig verwijtbaar handelen.
