Als onderbouwing van een ‘verklaring geen privégebruik auto’ hoeft niet per se een rittenadministratie te worden overlegd. Toch maakt een verwijzing naar het privébezit van een Audi Q7 weinig indruk, merkte een dga onlangs bij de rechtbank Den Haag.
De dga reed zakelijk in een Lexus LS600HL en ontving daarvoor in 2005 een ‘verklaring geen privégebruik auto’. De inspecteur stuurde in 2014 een vragenformulier, uit de antwoorden zou moeten blijken of in 2011, 2012 en 2013 op jaarbasis inderdaad niet meer dan 500 kilometer privé was gereden in de Lexus. De man had geen rittenadministratie bijgehouden, maar stuurde wel een toelichting, afschriften van facturen van een garage- en een autobandenbedrijf, een grootboekoverzicht van alle autokosten en een overzicht van de kilometerstanden op. In een later stadium werd ook een achteraf, op basis van zijn agenda, geconstrueerde rittenadministratie opgestuurd.
De inspecteur oordeelde daarop dat er onvoldoende onderbouwing voor de verklaring was en legde naheffingsaanslagen en een vergrijpboete op. De rechtbank Den Haag oordeelt in de daaropvolgende zaak die werd aangespannen dat er weliswaar niet altijd een rittenadministratie hoeft te worden bijgehouden, maar dat het bewijs in deze specifieke zaak niettemin onvoldoende was. Een later verbeterde versie van de rittenadministratie bevatte volgens de rechter nog steeds teveel onnauwkeurigheden om als overtuigend bewijs te kunnen dienen. Een aanvullende verklaring van de dga dat hij privé de beschikking had over een Audi Q7 en daarom geen privékilometers in de Lexus hoefde te maken had geen effect op dat oordeel:
‘Eisers opvatting dat met de achteraf opgestelde rittenregistratie ondanks een paar kleine foutjes toch over het geheel genomen genoegzaam wordt aangetoond dat de Lexus niet privé is gebruikt, volgt de rechtbank niet. De naheffingsaanslagen zijn terecht opgelegd. De enkele verklaring van eiser dat hij pertinent niet privé met de Lexus heeft gereden als ook de omstandigheid dat hem privé een Audi Q7 ter beschikking staat, maken het voorgaande niet anders.’
Uitspraak: ECLI:NL:RBDHA:2018:4365
