Een drankengroothandel uit Oldenzaal werd voor tonnen opgelicht door een beveiligingsbedrijf. De eigenaar daarvan moest achttien maanden de cel in en de schade vergoeden. Maar Benjo Kocks bleek onschuldig. Hij vermoedt dat hij slachtoffer is geworden van zijn listige boekhouder.
De drankengroothandel kreeg in 2015 een nieuw rekeningnummer door van een leverancier. Daar werd bijna dagelijks voor duizenden euro’s naar overgemaakt. Er bleek echter fraude in het spel. Via het rekeningnummer belandde het geld (ruim 450.000 euro) bij het beveiligingsbedrijf van Benjo Kocks. Die werd gearresteerd en, samen met Nicolaas S uit Dongen, schuldig bevonden aan witwassen en oplichting. De mannen moesten achttien maanden de cel in en ruim 175.000 euro terugbetalen aan de gedupeerde drankgroothandel. Het Openbaar Ministerie vorderde daarnaast nog eens bijna 250.000 euro terug van de veroordeelden. Die gingen in hoger beroep. Voor Benjo Kocks pakte dat goed uit: dit jaar werd hij volledig vrijgesproken.
Erin geluisd
Kocks heeft altijd volgehouden dat hij niets van de fraude wist. Hij vermoedt dat hij erin geluisd is door zijn boekhouder. Die zou verantwoordelijk zijn geweest voor de overboekingen van zijn bankrekening naar de bankrekening van de notaris. De boekhouder beschikte over zijn inloggegevens, en een kopie van zijn paspoort. Dat de boekhouder de bankzaken van verdachte regelde, wordt ondersteund door de verklaringen van voormalige personeelsleden van Kocks. De boekhouder heeft tijdens zijn verhoor bij de politie verklaard dat hij de administratie voor Kocks bijhield.
Aandelen
Om het gestolen geld wit te wassen werden drie goudstaven en aandelen van een bedrijf van medeverdachte Nicolaas S. gekocht. Volgens het gerechtshof staat vast dat Kocks de goudstaven heeft opgehaald. Maar dat alleen is onvoldoende bewijs om hem te veroordelen voor witwassen. Zelf heeft hij altijd verklaard dat hij het goud onder dwang heeft opgehaald, omdat zijn kinderen werden bedreigd. De politie heeft dit nooit uitgezocht, zegt hij in dagblad Tubantia.
‘Niet onmogelijk’
Het hof acht het niet onmogelijk dat de oplichting van de drankgroothandel, een uiterst merkwaardige aandelentransactie en de omzetting van de opbrengst in goudstaven een opzetje is geweest van Nicolaas S en de boekhouder. Eén van de aanwijzingen daarvoor is dat in de overeenkomst betreffende de aandelenoverdracht als e-mailadres van verdachte een algemeen e-mailadres is vermeld van een bedrijf waar Nicolaas S naar eigen zeggen werkzaamheden voor verrichtte. Met betrekking tot de aandelenoverdracht bij de notaris constateert het hof dat verdachte niet persoonlijk bij die overdracht aanwezig is geweest en dat niet duidelijk is geworden hoe de gebruikte volmachten tot stand zijn gekomen. In het dossier bevinden zich geen gelegaliseerde exemplaren van de volmacht die door verdachte zou zijn afgegeven.
Alles kwijt
Kocks reageert in dagblad Tubantia emotioneel op zijn vrijspraak. ‘Ik ben al die tijd neergezet als dader, terwijl ik een slachtoffer ben.’ En niet alleen van fraude. Omdat hij naar eigen zeggen nergens anders naartoe kon, bleef Kocks al die tijd in Erica wonen. Hij werd een paria in het kleine Drentse dorpje onder de rook van Emmen, waar iedereen achter zijn rug over hem sprak. Zijn vrouw scheidde van hem, zijn kinderen wilden niets meer met hem te maken hebben, zijn ouders zagen hem niet meer staan. Het beveiligingsbedrijf scheerde langs de afgrond. ‘Iedereen spuugt je uit. Het was in het nieuws, dus het is waar. Maar het klopte niet.’
Lees hier de uitspraak.
