Fiscaal gevoelige informatie raakt het publieke domein
A. EU arbitrage verdrag
Het EU arbitrage verdrag heeft als doel om dubbele heffing als gevolg van correcties op het terrein van verrekenprijzen te voorkomen. Het verdrag verplicht de lidstaten behoudens onderlinge overeenstemming het door de zogeheten Raadgevende Commissie uitgebrachte bindend advies te volgen. Tot op heden is slechts met betrekking tot een enkel dispuut een advies uitgebracht. Aangezien de adviezen, gegeven door de Raadgevende Commissie openbaar zijn bestaat een, zij het beperkt, risico dat gevoelige informatie in het publieke domein belandt.
B. EU Staatssteun
De Europese commissie heeft op grond van haar regels omtrent staatssteun een aantal EU-lidstaten aangesproken over het verlenen van gunstige belastingafspraken met individuele ondernemingen.
- Apple
Deze structuur laat (met fictieve cijfers) zien hoe Apple weinig belasting afdraagt op grond van haar fysieke aanwezigheid buiten Amerika. Apple geeft aan dat de betaling van een “managed and controlled” entiteit op Bermuda ziet op de betaling voor “intellectuele rechten” die in het bezit zijn van Apple Inc. (VS). - Google
Google heeft een vergelijkbare structuur waarbij vanuit Ierland betalingen plaatsvinden aan Bermuda, welke pas na repatriatie van deze fondsen naar de Amerikaanse tophoudstermaatschappij, aldaar in de heffing betrokken zullen worden. - Amazon
Het overhevelen van haar Europese activiteiten naar Luxemburg heeft Amazon veel aandacht van de Europese Commissie opgeleverd. De Engelse en Amerikaanse fiscus hebben zich inmiddels ook gemeld, met de mededeling dat Amazon in beide landen onvoldoende winst heeft gerapporteerd, op grond van een onjuiste interne verrekenprijs. - Starbucks
De “roasting entiteit” van Starbucks in Nederland voldoet een winstafhankelijke royalty aan Alki LP, een entiteit dat, hoewel in het Verenigd Koninkrijk opgericht, voor fiscale doeleinden als “stateless entity” wordt gerapporteerd.
Het Amerikaanse 10-K formulier
Het Amerikaanse 10-K formulier is een veelomvattende samenvatting van het functioneren van een Amerikaans bedrijf, dat jaarlijks ingediend dient te worden bij de Securities and Exchange Commission of the United States of America (“SEC”). Het formulier komt aan deze naam doordat deze is toegewezen door de Code of Federal Regulations (“CFR”) ingevolge secties 13 en 15(d) van de Securities Exchange Act van 1934.
Het 10-K formulier bevat informatie over de bedrijfshistorie, de organisatiestructuur, bestuurderssalarissen, eigen vermogen, deelnemingen, geaudite jaarverslagen, etcetera.
Bedrijven met meer dan tien miljoen in activa en een klasse aandelen dat door meer dan 2000 eigenaren wordt gehouden is verplicht om jaarlijkse en andere periodieke rapportages op te stellen, ongeacht of de aandelen publiek of privaat worden verhandeld. Als een aandeelhouder verzoekt om een 10-K formulier van het bedrijf, dan dient laatstgenoemde deze te verzorgen. Daarnaast moeten grote bedrijven op het 10-K formulier aangeven of ze haar periodieke en huidige rapporten gratis beschikbaar stellen op hun website. Formulier 10-K en andere documenten mogen opgevraagd worden uit de EDGAR database op de website van de SEC.
Kwartaalrapportage middels het 10-Q formulier
Naast het 10-K formulier, dat jaarlijks ingediend dient te worden, is een bedrijf ook verplicht om kwartaalrapporten in te dienen middels het 10-Q formulier. Daarbij dient opgemerkt te worden dat informatie over het laatste kwartaal van een fiscaal jaar van een onderneming is opgenomen in het jaarlijkse 10-K formulier. Dit betekent dat elk fiscale jaar maar drie 10-Q formulieren moeten worden ingediend. Tussen deze periodes en in geval van een bijzondere situatie (zoals het vertrek van een CEO of een faillissement), moet een 8-K formulier worden ingediend om de meest actuele informatie te verzorgen.
Opname fiscale reserves voor “uncertain tax positions”
Alle bedrijven die opereren onder US GAAP zijn ook verplicht om in de 10-K en 10-Q formulieren vrij te geven of ze fiscale reserves hebben opgenomen voor hun zogeheten “uncertain tax positions”. Ze zijn zelfs verplicht om aan te geven of deze reserves hun grondslag hebben in belasting-gerelateerde risico’s. Dit is verplicht op basis van ASC 740-10, beter bekend als FIN 48. Tot 2007 dienden alleen beursgenoteerde Amerikaanse vennootschappen deze risico’s te analyseren en vrij te geven, maar tegenwoordig geldt dat voor elke vennootschap die opereert onder US GAAP.
Aangezien het opnemen van een fiscale reserve bedrijfseconomisch gezien van (grote) invloed kan zijn op de algehele waardering van het gehele bedrijf (en de daarop volgende prijs van een aandeel), zijn bedrijven terughoudend in het opnemen van dergelijke reserves. Hierdoor kan het voorkomen dat zich feiten voordoen waaruit blijkt dat de opgenomen reserve (indien überhaupt opgenomen) te laag blijkt te zijn. Het analyseren en reserveren van fiscale risico’s valt direct onder de verantwoordelijkheid van de Chief Financial Officer (“CFO”) van een bedrijf en indien het niet-opnemen of het te laag inschatten van deze reserve te wijten is aan nalatigheid van de CFO, dan kan dit zelfs strafrechtelijke gevolgen hebben voor deze CFO.
De vrijgegeven disclosures onder de 10-K, 10-Q en 8-K worden periodiek gepubliceerd in de Amerikaanse fiscale nieuwskanalen.
Neem contact met mij op, indien u vragen heeft hierover.
