Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 16 februari 2022, ECLI:NL:GHARL:2022:1214
Verdachte moet zelf bewijsstukken aanleveren
De verdachte in deze zaak is verzocht het bewijs omtrent de verdenking aan het dossier toe te voegen. De verdachte had illegaal vuurwerk gekocht in Polen. De politie kon zelf niet komen aan het bewijs, zoals facturen en bestelgegevens van het vuurwerk. Zij vroegen daarom de verdachte deze documenten mee te nemen naar het verhoor.
Oordeel gerechtshof: Schending verbod op zelfincriminatie
Het hof oordeelde dat de stukken wilsafhankelijk zijn, omdat de politie er zelf niet aan kan komen. Door uitvoering te geven aan de vordering zou verdachte dus kunnen meewerken aan het verkrijgen van belastend bewijs tegen hem. Het hof concludeert tot een schending van artikel 6 EVRM en het daaruit voortvloeiende nemo tenetur-beginsel. De verdachte wordt ontslagen van alle rechtsvervolging.
Het betreft een moedige uitspraak, omdat de Hoge Raad vooralsnog niet in deze lijn oordeelde. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat bankafschriften als wilsonafhankelijk dienen te worden aangemerkt. Het verschil tussen bankafschriften en facturen of bestelgegevens is niet groot.
Wat betekent dit voor de fiscaliteit?
De fiscus verzoekt regelmatig om informatie waar men zelf niet aan kan komen. Op basis van deze uitspraak kan worden betoogd dat dergelijke informatie dient te worden aangemerkt als wilsafhankelijk materiaal en daarmee niet gebruikt mag worden ter onderbouwing van een (fiscale) boete.
Is aan u(w cliënt) een boete opgelegd en twijfel u over het bewijs dat door de fiscus wordt gebruikt? Neemt u dan contact met mij op.
